Datum 19 november 2014

 

De Amsterdamse beurs begon iets lager, herstelde snel, en bleef de rest van vandaag goed liggen om uiteindelijk 0.2% hoger te sluiten. Binnenkort gaan we wellicht door de 420 punten met de AEX.

 

SBM werd vandaag met rust gelaten door de op koersdaling geconcentreerde partijen en steeg dan ook met 2% Dit in tegenstelling tot Arcelor Mittal en Fugro, waar weer lustig op los werd gemanipuleerd. Beiden gingen dan ook fors omlaag.

 

ING sloot opnieuw hoger, zo'n 0.8%. De laatste dagen is er wel een opmerkelijk beeld in de koersontwikkeling van ING zichtbaar. Op Wallstreet (VS) daalt ING bijna voortdurend de laatste tijd, na het sluiten van de Nederlandse markt dus. Dit terwijl juist de grote Amerikaanse zakenbanken ING sterk aanbevelen aan hun klanten. Als reactie op Wallstreet staat ING in het eerste handelsuur op het Damrak stevig lager, waarna iedere keer een herstel optreedt met uiteindelijk een redelijk hogere slotkoers. Vandaag werd een opmerkelijke grote turbo transactie short in ING afgesloten om 17.10 uur. De koers stond op dat moment op EUR 11.45. Er werden maarliefst 70 duizend turbo short verhandeld binnen paar minuten. Tevens werd ongeveer tegelijkertijd een verkooporder voor ING ingelegd van 125 duizend stuks op een verkoopkoers van EUR 11.50. Het lijkt er dus verdacht veel op dat een partij op een koersdaling speculeert en een stijging tracht te voorkomen door een zeer grote verkooporder in te leggen. Ben benieuwd wat er morgen met ING gebeurt. Voor de rest ligt dit aandeel er goed bij.

 

Opvallend is ook de wil van Imtech om te stijgen de laatste dagen. Iedere keer wordt het teruggeworpen door een partij die blijkbaar wenst te voorkomen dat de koers stijgt. Met extreem lage orders wordt de koers op regelmatige basis iedere keer tussen de 0.5 en 1% teruggeworpen. Met als dieptepunt vanmiddag een verkooporder van 1 aandeel Imtech voor EUR 4.272 die een koersdaling van bijna een half procent tot gevolg had.

 

Een paar weken geleden werd bekend dat Bill Gross, een van de oprichters van Pimco, welke onderdeel is van het Duitse Allianz, Pimco heeft verlaten. Bill Gross heeft over 2013 een bonus van bijna 300 miljoen dollar ontvangen. Dit ondanks het feit dat Pimco niet een al te best rendement heeft behaald in 2013. Dit is weer een bewijs dat de financiele wereld, lees aanbieders van financiele producten, weinig tot niets geleerd hebben van de financiele crisis. Waarom worden dergelijke bonussen betaald. Omdat simpelweg te gemakkelijk en veel geld wordt verdiend. Het is inmiddels wetenschappelijk bewezen, dat vermogensbeheerders, die actief beleggen, dus middels selectie extra rendement proberen te maken boven de benchmark, het gemiddeld over een langere periode slechter doen dan de markt. Actief beleggen loont in die zin nauwelijks, al kunnen en willen we dat met z’n allen niet geloven. Hiervoor zijn meerdere bewijzen zoals de door analisten volstrekt verkeerde voorspellingen omtrent de ontwikkeling van de Euro. Ook wat betreft de renteontwikkelingen zaten de meeste analisten er volledig naast. Dan hebben we nog onze aap, die jaarlijks de strijd aanbindt met 5 Nederlandse topanalisten. De aap kiest middels pijltjes gooien een mandje met aandelen terwijl de analisten op basis van feiten, voorspellingen en kennis en ervaring een aantal aandelen selecteren.

Wel dient gezegd dat actief beleggingsbeleid meer succes heeft bij obligaties dan bij aandelen.

 

Terug naar Pimco. Het gaat er uiteraard om hoeveel het fonds binnen haalt aan fees. Deze bestaan over het algemeen uit bewaar fees eventueel aangevuld met extra vergoedingen in geval van hoger rendement dan de benchmark. Stel dat de totale kosten voor beheer uitkomen op 1.5% van de waarde van de beleggingen (dit is minimum inschatting), dan heeft Pimco aan jaarlijkse inkomsten op een totaal beheerd vermogen voor derden, gelijk aan USD 1500 miljard, in ieder geval al 1.5% van 1500 miljard is USD2.3 miljard. Dus zonder iets te doen komt er dan al 2.3 miljard dollar binnen. Dit bedrag valt in de verste verte niet op te maken, dus geef je maar een deel weg aan bonussen. USD 300 miljoen als jaarlijkse bonus lijkt veel, maar als blijkt dat er USD28 miljard uit Pimco is onttrokken door beleggers na de aankondiging van het vertrek van Gross, dan betekent het vertrek van Gross dus een verlies aan jaarlijkse inkomsten van minimaal USD 450 miljoen. Zo wordt een medewerker van een vermogensbeheerder zeer belangrijk gemaakt. Hetzelfde geldt voor kleinere vermogensbeheerders. Als er een medewerker of verantwoordelijke vertrekt zal deze, indien hij of zij goed is, of wellicht alleen sympathiek en scoort deze in lijn met de markt, ongetwijfeld klanten meenemen, hetgeen dus kan resulteren in veel inkomstenverlies voor vermogensbeheerders.

 

Het kosten systeem is dus volstrekt verkeerd. Waarom zou een belegger een percentage moeten betalen over de waarde van haar beleggingen, ongeacht de risico’s en inspanningen van de vermogensbeheerder. Dit is een volledig verouderd en aanvechtbaar systeem. In vele andere branches heeft een dergelijk systeem plaats gemaakt voor het betalen voor daadwerkelijke inspanningen en kosten. Transparantie van die kosten heeft ertoe geleid dat klanten uiteindelijk bereid zijn een redelijke marge te betalen bovenop de kosten, en geen overdadige vaste vergoedingen meer. In vele gevallen dienen leveranciers zelfs een open calculatie van de kosten aan hun klanten te overleggen, zodat de klant verzekerd is van een redelijke prijs. Aanbieders van financiele producten blijken nog steeds volstrekt niet bereid enige transparantie te geven in de kosten en marges. Dit geldt voor beleggingsfondsen, trackers, turbo’s,etc. Uiteindelijk wordt de winst van deze aanbieders bewust gedrukt door exorbitante bonussen of andere presentjes. Dit om de hoge absolute ontvangen fees te verantwoorden aan de maatschappij. Ik vrees dat deze inkomens systematiek op termijn niet verdedigbaar is aan de maatschappij, en dus onhoudbaar. Dit begint uiteraard bij een kritische houding van de institutionele beleggers zelf.